หน้าชา-หน้าทน

หน้าชาเลย เมื่อกี้โดนคอมเม้นต์ว่า “มักง่าย”

เจ็บว่ะ…แต่ดี

มันจะได้จำไม่ทำเหี้ยๆ อย่างนั้นอีก

แต่ใจหนึ่งมันก็เสียใจจนรู้สึกไม่อยากทำแล้ว

ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่เพราะรู้สึกผิด

มันเลยเกิดความคิดชั่ววูบ (รึเปล่าไม่แน่ใจ) ว่าจะทำอีก 10 เล่ม

สงสัยใช่มั้ยว่าทำไมต้อง 10

ข้อแรกเพราะตอนนี้เรากำลังทำเล่ม 101 อีก 10 เล่มก็จึงเป็นเล่ม 111…เลขสวยดี อิอิ (ยังมีแก่ใจมาขำอีกกู)

ข้อต่อมา ถ้าออกเลยมันก็ดูแหยไปหน่อย เพราะฉะนั้นต้องพิสูจน์ให้ได้ว่ากูไม่ได้มักง่าย

ข้อสุดท้าย บางคนอาจจะสงสัยถ้ามึงก็ทำได้งั้นทำไมไม่ทำต่อไปเรื่อยๆ ล่ะ ทำไมต้องเลิกทำ

เหตุผลคืออยากเลิกมานานแล้ว มันถึงจุดอิ่มตัวมาหลายครั้งแล้วแต่เราก็ยังทู่ซี้ต่อ แต่ที่ครั้งนี้จะไปไม่ใช่เพราะโกรธ แต่เพราะการทำทุกอย่างให้สมบูรณ์ในขณะที่ถืองานเยอะขนาดนี้มันกดดันตัวเองเกินไปหน่อย เพราะฉะนั้นเราไม่ควรรักพี่เสียดายน้อง มันถึงเวลาที่ควรจะเลือกให้เด็ดขาดเสียที ว่าจะทำอะไร ไม่ทำอะไร

แต่ก็นั่นล่ะ กูยังเลิกเลยไม่ได้ ต้องทำหน้าทนอยู่ต่อ…เพราะกูต้องทำให้เขาเสียดายกูก่อน!